-


کاربرد سنگ های آذرین در زندگی ؟

کاربرد سنگهای آذرین بسته به ترکیب مواد معدنی، سختی و بافت متفاوت آن دارد .

تا آنجا که به بافت سنگ ها مربوط می شود، هر چقدرسریع تر ماگما

به یک سنگ آذرین تبدیل شود،بافت آن بهتر خواهد شد. از سوی دیگر، هر چقدر فرایند

سرد شدن طولانی تر باشد بافت سنگ آذرین، درشت تر و سنگین تر خواهد بود

نمونه هایی از سنگ های آذرین واستفاده هایی که ار آنها می شود

بازالت
اکثر سنگ های بازالتیک آتشفشانی و بیرونی هستند، بازالت بیرونی بسیار نادر است.

همچنین شواهدی برای حضور سنگ های بازالت در ماه وجود دارد. این نوع سنگ آذرین

توسط سایه تاریک و بافت ریز دانه شناسایی شده است. این به عنوان کفپوش، سنگ اهک،

در پروژه های ساختمانی استفاده می شود. همچنین سنگهای خرد شده بازالت را

در بالستیک راه آهن خواهید یافت.

پومیسPumice( سنگ پا)
این سنگ های آتشفشانی همان سنگ پا است که عموما در محصولات خانگی (سنگ شکن)،

لوازم آرایشی و بهداشتی (کارد و چنگال) و کارهای ساختمانی

(که به جای سیمان برای ساخت بتن استفاده می شود) استفاده می شود.

سبک، تخلخل بالا، به عنوان مثال، وجود حفره ها، قابلیت شناسایی پومیس است.

گدازه ای که در طول فوران آتشفشانی از بین می رود، هوای اتمسفر را تسخیر می کند

و سپس در زمان تراوشش آزاد می شود.

گابرو
بیایید به کاربردهای گابرو نگاه کنیم. این سنگ آذرین تیره رنگ زیر مجموعه پلوتونیک گروه بندی می شود.

ترکیب مواد معدنی گابروی شبیه بازالت است. آنها بافت متفاوت دارند؛

گابرو یک سنگ آذرین درشت دانه است، در حالی که بازالت یک نوع دانه ریز است.

پس از پرداخت، آن را برای ساختن سطح کار، کاشی های کف، سنگی و نشانگرهای

گورستان استفاده می شود.

سنگ گرانیت
گرانیت یک سنگ بیرونی است که حاوی فلدسپات و کوارتز به عنوان مواد معدنی اولیه است.

محبوبیت گرانیت جلا در کاشی های کف و کاشی دیوار است

بنابراین کاربرد آن در ساخت روکش های آشپزخانه است. در حالی که سنگهای

بزرگ گرانیتی در سنگ های تزئینی، پل ها و ساختمان های تجاری استفاده می شود.

در واقع، گرانیت یکی از مصالح ساختمانی است که اغلب استفاده می شود.

دیوریت
جزو سنگهای آذرین بسیار سنگین است که حاوی فلدسپات می باشد

استفاده از دیوریت می تواند به زمان های قدیم باز گردد. این سنگ تیره رنگی و سنگین برای کتیبه،

مجسمه ها و برای کارهای حکاکی استفاده شد. در حال حاضر استفاده از

دیوریت محدود به کارهای کفپوش و محوطه سازی است. به عنوان یک سنگ سخت،

به مواد منفجره مقاوم است، و به عنوان یک اسلب بسیار سنگین برای محوطه سازی بکار می رود

ریولیت
اسيديته بالاریولیت قابل توجه است. این سنگ های آتشفشانی اکسترودر

شامل کریستال های رنگی به رنگ های مختلف است که با چشم های

ما شناسایی می شوند. با این حال، برخی از سنگهای ریولیت حاوی بلورهای مختلف هستند،

بنابراین بافت بلورین را به وجود می آورند. به دلیل ظاهر مشخصه آن به عنوان یک سنگ زینتی

استفاده می شود. علاوه بر این، کاربرد سنگ آذرین رئولیت می توان به عنوان یک سنگ

ساینده استفاده کرد.

یا سنگ آتش فشانیObsidian

سنگ اُبسیدین از طریق خنک سازی سریع گدازه خارج شده شکل می گیرد

و از این طریق امکان کریستال شدن را کم می کند. این یک شیشه طبیعی است

که در ارتباط با ریولیت نیز اتفاق می افتد. کاربرد این سنگ آذرین در زندگی روزمره می توان

به ساخت تیغه های چاقو، سنگ های تزئینی اشاره کرد با توجه به خواص آن،

سنگ ابسیدین در زیر کانی شناسی طبقه بندی می شود، به این معنی یک ماده معدنی

مانند است که فاقد بلورهای متمایز است.

این یک مرور کلی از کاربرد سنگ های آذرین در زندگی روزمره بود.

از انواع سنگ های آذرین، بازالت و گرانیت فراوان در پوسته زمین یافت می شود.

در واقع، بازالت معمولترین شکل جامد گدازه است. علاوه بر لیست فوق،

دیگر سنگ های آذرین شامل اسکوریا، پریدوتیت، پگماتیت و آندزیت می باشند.

و انتظار می رود، استفاده از سنگ های آذرین با توجه به تنوع انواع سنگ ها متفاوت باشد .

مطالب مرتبط:

سنگ چیست؟

سنگهای آذرین

چگونه سنگهای آذرین را تشخیص دهیم؟

کاربرد سنگ های آذرین در زندگی ؟





:: موضوعات مرتبط :

:: برچسب ها : مهدکودک , نقاشی , روانشناسی کودک , آموزشی ,
تاريخ : سه شنبه 8 خرداد 1397 | 15:03 | نویسنده : دردانم |

سنگ های آذرین

سنگ های آذرین از خنک کردن مواد ماگما ریخته شده در پوسته زمین شکل می گیرند.

اصطلاح Igneous به معنی آتش و گرما است. به این معنی،

سنگ "Igneous" (از واژه لاتین "ignis" به معنای آتش است) یکی از سه نوع اصلی سنگ است،

دو تای دیگر رسوبی و دگرگونی هستند. سنگ ریخته گری یا آذرین از طریق خنک شدن

و جامد سازی ماگما یا گدازه شکل می گیرد.

سنگهای آذرین سنگهایی هستند که از کریستالیزاسیون مایع

(سنگ مذاب- ماگما) تشکیل شده است. سنگهای آذرین ممکن است به سه دسته تقسیم شوند.

1-سنگهای درونی یا نفوذی یا سنگین از ماگما در زیر سطح زمین تشکیل می شوند.
2-سنگهای Hypabysal یاسنگهای برمغاکی از ماگما در عمق کم سطح زمین تشکیل می شود
3-سنگهای بیرونی یا آتشفشانی از گدازه در سطح زمین کریستال می شوند.

1-سنگهای آذرین درونی (نفوذی)
سنگهای آذرین درونی : مواد مذاب (ماگما) درون زمین یا زیر پوسته به آهستگی سرد شود

تشکیل سنگهای آذرین درونی را می دهد (جریانهای زیرزمینی را متبلور می کنند).

این سنگ معمولا بافت درشت دارند زیرا ماگما به آرامی در زیر زمین سرد می شود،

به طوری که رشد کریستال را اجازه می دهد. انواع سنگ های معمولی

در داخل دسته های سنگهای آذرین درونی هستند مانند گرانیت و دیوریت هستند.

2- سنگهای آذرین Hypabysal هرگاه ماگماهایی که در لایه های کم عمق سطح زمین

کریستاله شوند سنگهای آذرین Hypabysalتشکیل می شود

3-سنگهای بیرونی
سنگ های آذرین بیرونی از مواد مذاب که روی سطح زمین (گدازه) جریان می یابد

،و در سطح زمین فرآیند سرد شدن صورت می گیرد این سنگهای آذرین بیرونی شکل می گیرند .

سنگ های آذرین بیرونی معمولا دارای یک بافت ریز دانه هستند (منیزیم های منفرد

قابل مشاهده نیستند، مگر اینکه بزرگ شوند)، زیرا گدازه به سرعت در هنگام برخورد

با اتمسفر خنک می شود، و از رشد کریستال جلوگیری می کند. سنگ های آذرین بیرونی

عبارتند از بازالت، آندزیت و ریولیت.

بازالت: بازالت به طور مشخص متراکم، سیاه و سنگین است مواد معدنی حاوی کلسیم

و آهن مگنزیم و مقدار کمی کوارتز است. نمونه های بزرگی از جریان گدازه های بازالت

را می توان در کویر سیاه راک، شهرستان میلارد یافت.

آندزیت: آندزیت دارای محتوای کوارتز بالاتر ی از بازالت است و معمولا رنگ روشنتری دارد

بلورهای مواد معدنی آمفیبول، بیوتیت و فلدسپات گاهی بدون بزرگنمایی قابل مشاهده می باشند. .

ريوليت: ريوليت به طور معمول سنگ صورتی، سفيد، صورتی يا خاکستری است

که دارای مقدار زياد کوارتز و فلدسپات با برخی از آمفيبول و بيوتيت است.

یک مثال مشهور ریولیت کوه Topaz در محدوده توماس،

Juab County (شهرستان جواب در ایالت یوتا) است.

خواص سنگهای آذرین:
بافت سنگ آذرین (دانه ریز دانه درشت دانه) بستگی به میزان خنک کننده دارد:
خنک شدن آهسته ,بلورهای بزرگ را تشکیل می دهد - اگر ماگما ها و

اجسام سنگ در معرض هوای سرد قرار گیرندو آهسته کریستال شوند بافت درشت

دانه ای که در آن کریستال های معدنی قابل مشاهده است تشکیل می شود
خنک کننده سریع کریستال های کوچک را ایجاد می کند در سطح زمین سرعت

خنک شدن بالا می باشد پس ماگماهایی که در سطح زمین جریان دارند

به سرعت کریستاله می شوند و بافت با دانه های ریز چون کریستالها بسیار کوچک هستند

از طریق چشم دیه نمی شوند به سرعت خنک می شود - گدازه هایی که

در آب فرو می روند، یک بافت شیشه ای دارند. آنها به سرعت کریستال ها را می سازند.

نظم منظم اتمها را ندارند و به همین دلیل هیچ مواد معدنی ندارد.

شیشه آتشفشانیobsidianنامیده می شود

شما می توانید در مقاله بعدی تصویر ی از سنگهای آذرین را ببیندید

علم زمین چیست؟

سنگ چیست؟
.

سنگ های آذرین





:: موضوعات مرتبط :

:: برچسب ها : مهدکودک , نقاشی , روانشناسی کودک , آموزشی ,
تاريخ : سه شنبه 8 خرداد 1397 | 14:59 | نویسنده : دردانم |

زمین دارای سه لایه است: پوسته، گوشته وهسته :پوسته از سنگها و

مواد معدنی جامد ساخته شده است. در زیر پوسته، گوشته است که عمدتا

جامد سنگ ها و مواد معدنی است، در مرکز زمین یک هسته فلزی گرم و متراکم است.

فقط 1٪ از جرم زمین - شامل تمام زندگی شناخته شده در جهان است.

ساختار پوسته

میلیاردها سال پیش، تکه ای از سیاره ای به زمین تبدیل شد، به عنوان یک توپ گرم

و سنگین از سنگ ساخته شده است. سنگین ترین مواد، عمدتا آهن و نیکل،

در مرکز سیاره ی جدید و به هسته ی آن تبدیل شد. مواد مذاب

که هسته را محاصره کردند، گوشته اولیه بود.
بیش از میلیون ها سال، گوشته سرد شده است. آب غوطه ور شده

در داخل فوران گدازه مواد معدنی فرآیند نامیده می شود مواد اولیه که

در ابتدا در فرایند مایع خود در طول این فرایند باقی ماند، "عناصر ناسازگار" نامیده می شوند،

در نهایت پوسته شکننده زمین شد.
پوسته زمین از سنگ های آذرین، سنگهای دگرگون و رسوب تشکیل شده است.

فراوانترین سنگها در پوسته سنگهای آذرین هستند که از خنک شدن ماگما تشکیل شده است

پوسته زمین غنی از سنگ های آذرین مانند گرانیت و بازالت است.

سنگهای متامورف به علت گرما و فشار تغییرات شدید داشته اند. سنگ لاشه

و سنگ مرمر سنگ های دگرگونی هستند. سنگ های رسوبی

از طریق انباشت مواد در سطح زمین شکل می گیرند. ماسه سنگ و شیل،

سنگ های رسوبی هستند.
نیروهای زمین شناسی دینامیکی پوسته زمین را تشکیل دادند

و پوسته همچنان به وسیله حرکت و انرژی سیاره شکل می گیرد.

امروزه فعالیت تکتونیکی مسئول تشکیل (و تخریب) مواد پوسته است.

پوسته زمین به دو نوع تقسیم می شود:

1-پوسته اقیانوسی

2- پوسته قاره ای

ناحیه انتقال بین این دو نوع پوسته گاهی اوقات انقباض Conrad نامیده می شود.

سیلیکات (اغلبصفحات پویا ترکیبات ساخته شده از سیلیکون و اکسیژن) سنگین ترین

مواد معدنی در پوسته اقیانوسی و قاره ای هستند.

پوسته اقیانوسی

پوسته اقیانوسی، گسترش 5-10 کیلومتر (3-6 کیلومتر) زیر کف اقیانوس،

بیشتر متشکل از انواع بازالت است. زمین شناسان اغلب به سنگهای پوسته اقیانوسی

به عنوان "سیما" اشاره می کنند. سیما مخلوط سیلیکات و منیزیم است

که بیشترین فراوانی مواد معدنی در پوسته اقیانوسی است. پوسته اقیانوسی متراکم است،

تقریبا 3 گرم در هر سانتی متر مکعب (1.7 اونس در هر مکعب).
پوسته اقیانوسی به طور مداوم در حاشیه های اواسط اقیانوس شکل می گیرد،

جایی که صفحات تکتونیکی از یکدیگر جدا می شوند. همانطور که ماگما از این شکاف ها

در سطح زمین خنثی می شود، پوسته اقیانوسی جوان می شود. سن و تراکم

پوسته اقیانوسی با فاصله از مرزهای میانه اقیانوس افزایش می یابد.

درست همانطور که پوسته اقیانوسی در ارتفاعات میانه اقیانوس تشکیل شده است،

در مناطق فرعی تخریب می شود.

فرونشانی فرایند مهم زمین شناسی است که در آن یک صفحه تکتونیکی ساخته شده

از مواد لیتوسفریک متراکم ذوب می شود و یا زیر یک ورقه ساخته شده

از لیتوفسفری متراکم تر در یک صفحه مرزی همگرایی است.
در مرزهای صفحه همگرایی بین ليتوسفرهای قاره ای و اقیانوسی،

ليتوسفر اقیانوسی متراکم (از جمله پوسته) همواره زیر قاره ای زیر زمین قرار دارد.

برای مثال، در شمال غربی ایالات متحده،

صفحه زیرین اقلیمی خوان دی فوکا زیر قاره آمریکای شمالی قرار دارد. .

در حوضه ی ژاپن، صفحه ی ضخیم اقیانوس آرام در زیر

صفحه ی Okhotsk اکوتسک متراکم تر است.
فرونشانی، پوسته اقیانوسی به مراتب بیشتر است پوسته قاره خیلی جوانتر است.

قدیمی ترین پوسته اقیانوسی موجود در دریای آونیک، بخشی

از حوضه دریای مدیترانه شرقی است. دریاچه یونانی حدود 270 میلیون سال است.

(قدیمی ترین قسمت پوسته قاره ای، از سوی دیگر، بیش از 4 میلیارد سال سن دارد.)
زمین شناسان نمونه هایی از پوسته اقیانوس را از طریق حفاری در کف اقیانوس،

با استفاده از زیردریایی ها جمع آوری می کنند. افیولیت ها Ophiolites

بخش هایی از پوسته اقیانوسی هستند که از طریق فعالیت تکتونیکی

سطح بالای دریا ایجاد شده است ، گاهی اوقات به عنوان سدها در پوسته قاره ای ظاهر می شوند.

افیولیت ها اغلب برای دانشمندان بیشتر از پوسته اقیانوسی در انتهای اقیانوس قابل دسترسی هستند.

پوسته قاره ای

پوسته قاره ای عمدتا از انواع گرانیت تشکیل شده است.

زمین شناسان اغلب به سنگهای پوسته قاره ای به عنوان "سایل sial اشاره می کنند.

سیلیکات و آلومینیوم، بیشترین فراوانی مواد معدنی در پوسته قاره ای است.

سایل می تواند بسیار ضخیم تر از سیما(تا 70 کیلومتر کیلومتر باشد)،باشد

و کمی متراکم تر (حدود 2.7 گرم در هر سانتی متر مکعب (1.6 اونس در هر مکعب)).
همانند پوسته اقیانوسی، پوسته قاره ای توسط تکتونیک صفحات ایجاد شده است.

در مرزهای صفحه همگرایی، که در آن صفحات تکتونیکی به یکدیگر برخورد می کنند ،

پوسته قاره ای در فرایند زلزله یا کوه سازی شکل می گیرد. به همین دلیل،

ضخیم ترین قسمت پوسته قاره در بلندترین کوه های جهان قرار دارد.

قله های بلند هیمالیا و آند ها تنها بخشی از پوسته قاره ای منطقه هستند

- پوسته ناهموار زیر زمین و همچنین در حال افزایش در جو است.


Cratons

قدیمی ترین و پایدار ترین قسمت لتوسفر قاره است. این قسمت از پوسته قاره

معمولا عمیق ودر داخل بیشتر قاره ها یافت می شود. Cratons به دو دسته تقسیم می شوند.

سپرها یامحافظ وcratons

سپرها که در آن سنگ زیرزمین باستانی به جو می رسد.

بسترها cratons هستند که در آن سنگ زیرزمین رسوبات کشیده شده است

هر دو سپر و cratons اطلاعات مهمی برای زمین شناسان درباره تاریخ

و شکل گیری اولیه زمین ارائه می دهند.
پوسته قاره تقریبا همیشه بزرگتر از پوسته اقیانوسی است. از آنجایی

که پوسته قاره ای به ندرت تخریب و بازیافت شده در فرآیند تخریب برخی

از بخش های پوسته قاره تقریبا به اندازه خودزمین است.
پوسته خارج از زمین
سیاره های منظومه خورشیدی ما (مرکوری,ونوس , مریخ) و حتی ماه از پوسته پوشیده شده است.

با این حال، بر خلاف زمین، شکاف این اجرام آسمانی توسط صفحات تکتونیکی تعامل ایجاد نمی شود.
با وجود اندازه های کوچکتر ماه، پوسته ماه ضخیم تر از پوسته روی زمین است.

پوسته ماه ضخامت یکنواخت نیست و به طور کلی در قسمت "دورتر" از زمین ضخیم تر است
اگرچه عطارد، ونوس و مریخ به نظر نمی رسد صفحات زمین شناسی پویا داشته باشند.

به عنوان مثال، ونوس دارای گوشته گسسته است، اما پوسته ونوس فاقد آب کافی است


بیشتر بخوانید :

گوشته لایه زیرین پوسته چیست ؟

هسته درونی زمین

سنگهای آذرین

سیاره ونوس

سیاره مریخ

سیاره مرکوری یا عطارد

پوسته کره زمین چیست؟





:: موضوعات مرتبط :

:: برچسب ها : مهدکودک , نقاشی , روانشناسی کودک , آموزشی ,
تاريخ : سه شنبه 8 خرداد 1397 | 14:44 | نویسنده : دردانم |

فسیل ها بقایای گیاهان یا حیوانات هستند . دانشمندان تاکید دارند

که این فسیل ها یی به عنوان فسیل شناخته شده اند که بیش از 10،000 سال سن داشته باشند.

دو نوع اصلی از فسیل ها، فسیل های بدن و فسیل های ردیابی وجود دارد.

فسیل های بدن، بقایای نگهداری شده از بدن یک گیاه یا حیوان است.

فسیل های ردیابی بقایای فعالیت یک حیوان مانند ردیابی، رد پا،

پوسته تخم مرغی فسیلی و لانه است.

اصطلاح فسیل طیف گسترده ای از مصنوعات طبیعی را توصیف می کند.

به طور کلی، یک فسیل، شواهدی از زندگی گیاهی یا حیوانی گذشته است

که در مواد پوسته زمین حفظ شده است.فسیل هادر آن شکل حیوان یا گیاه حفظ شده است،

در حالی که ماده آلی واقعی بدن آن از بین رفته است. این بقایای شگفت انگیز،

که به دوران ماقبل تاریخ مربوط می شود، به آرامی با فرآیندهای زمین شناسی پویا شکل گرفت.

ردیابی فسیل ها شواهدی از رفتار ارگانیسم را نشان می دهد. مطالعه فسیل ها،

دیرینه شناسی paleontologyنامیده می شود، کلمه یونانی به معنی

"مطالعه باستانی (paleo-) (on-)" (-logy) "است. دانشمندان

که فسیل ها را مطالعه می کنند، دیرینه شناسان نامیده می شوند.

زمین شناسان علاقه خاصی به فسیل ها دارند زیرا می توانند سن سنگ خاصی را نسبت

به سنگ های دیگر تعیین کنند یا محیطی را که سنگ تشکیل داده است شناسایی کند.

چه چیزی می تواند تبدیل به یک فسیل شود؟

هر موجود زنده - حیوانی، گیاهی، باکتری یا قارچ - توانایی تبدیل شدن به یک فسیل است،

اما همه چیزهایی که می میرند، حفظ نمی شود. اکثر موجودات مرده خورده می شوند،

فاسد می شوند و یا از طریق محیط زیست تخریب می شوند تا اینکه آنها بتوانند فسیل شوند.

بعضی از بخش های حیوانی یا گیاهی بهتر از بقیه باقی می مانند به عنوان مثال،

استخوان ها فسیلین بهتر از گوشت و اندام هستند، چرا که شکارچیان کمتر

استخوان هارا می خورند و این بخش از بدن مقاومت بیشتری نسبت

به تخریب فیزیکی و شیمیایی دارند. ارگانیسم هایی مانند چتر دریایی بدون قطعات

سخت مانند استخوان ها و یا پوسته ها در رکورد فسیلی نادر هستند،

زیرا آنها کمتر حفظ می شوند.

به طور معمول، تنها سخت ترین قسمت ازحیوانات و گیاهان فسیلی می شوند .

اما گاهی اوقات محیط زیست ارگانیزم های نرم بدن را که به ندرت فسیل شده اند،

بطور کامل حفظ می کند یا یک اکوسیستم کامل است.

این مکان های ویژه معمولا "lagerstätten" نامیده می شود، یک کلمه آلمانی

به معنی "محل ذخیره سازی" است. این مکان ها برای دانشمندان مهم هستند

زیرا می توانند به ما درباره چگونگی زندگی و مرگ حیوانات و نحوه شکل گیری

انواع مختلف ارگانیسم ها با یکدیگر و محیط زیست ازلاعات بدهند .

به طور کلی شرایط محیطی خاصی برای تشکیل یکی از این مکانها وجود دارد

حیوانات به سرعت کشته شدند و از طریق بی هوازی (فقدان اکسیژن)

یا خاکستر آتشفشانی دفن شدند یا خواص شیمی آب به خصوص در حفظ ارگانها مفید بود.

دانشمندان گیاه شناسی غربی استرالیا در غرب کیمبرلی تعدادی از ماهی های زیبایی

حفظ شده پیدا شده اند - از جمله فسیل ایالت غربی استرالیا.

فسیل های بدن مانند آمونیت (A) و فسیل گیاهی (B) که در تصویر بالا دیده می شوند،

بقایای بدن "ارگانیسم" هستند، در حالی که فسیل های ردیابی مانند کرم (C)

و مسیرهای بتونی (D) حفظ شواهدی از رفتار یک موجود زنده مانند خوردن، راه رفتن

و یا زندگی کردن را نشان می دهد
نمونه هایی از فسیل های بدن (A، B) و فسیل های ردیابی (C، D)


ردیابی فسیل ها می تواند شامل ردیابی حیوانات، نشانه های نیش،

کوپرولیت ها (کانه فسیلی) یا یک لانه باشد. آنها ممکن است درباره اینکه چگونه یک ارگانیسم

حرکت کرد، کجا و چگونه زندگی کرد، چه چیزی خورد و چه شکار کرد وزندگی

اجتماعی آنها به ما خواهندمی گفت.

اغلب به سختی می توان گفت که ارگانیسم ردیابی شده است،

مگر اینکه یک فسیل بدن نزدیک آن پیدا شود، و گاهی اوقات دانشمندان ردیابی

را می توان با مقایسه آن ها با موجودات مدرن پیدا کرد. حتی اگر مجرمان

( فسیل )را پیدا نکنیم، فسیل های ردیابی چگونگی موجودات زنده و محیط زیست

آنها را نشان می دهند.

چه چیزی فسیل نیست ؟

باقی مانده های تازه که هنوز نه دفن شده اند یا به مدت های

طولانی تغییر نکرده اند فسیلی نیستند. این شامل پوسته در ساحل

یا یک اسکلت یک حیوان اخیرا مرده است. اما، دانشمندان نظرات مختلفی در مورد

اینکه تا چه حد باید در خاک باقی بمانند دارند و تغییر آنها باید فسیلی باشد.

همه دانشمندان بر این باورند که اقلام ساخته شده توسط انسانها،

مانند ساختمان ها، نقاشی ها، کتاب ها، سفال ها و سکه ها فسیل نیستند.

این آثار راباستان شناسان و نه دیرینه شناسان مورد مطالعه قرار می گیرند.

گاهی اوقات سنگها می توانند شامل مواد معدنی یا ویژگی هایی شبیه فسیل باشند،

اما در واقع بیوگرافی (ساخته شده توسط موجودات زنده) نیستند.

این ویژگی ها به عنوان شبه فسیل شناخته می شوند

غیر فسیل شامل تمام اقلام باستان شناسی ساخته شده توسط مردم است.

B. کاسه یا گلدان سنگ C. مجسمه های سفالگری شکسته؛ و D. سنگ حک شده به شکل آمونوئammonoid

دانشمندان چگونه فسیل ها را تعیین می کنند ؟

غالبا قدیمی ترین فسیل های بسیار دشوار است که به عنوان بیولوژیکی در اصل تأیید شوند،

زیرا اغلب هیچ اثری از مواد بیولوژیکی اولیه را حفظ نمی کنند، در فرم ساده هستند

و می توانند بسیار متفاوت از هر گونه موجودات شناخته شده در سیاره امروز باشند.

در نتیجه، این مسئله زیستی، نگرانی اصلی دانشمندان شاغل در سنگ های آرچای

و پروتروزیو Archean and Proterozoicاست، اما همچنین می تواند برای فسیل های فانیوزوئیک Phanerozoicضعیف شناخته شده یا ضعیف حفظ شود.

به طور سنتی، معیارهای مورد استفاده برای تعیین اینکه آیا ویژگی فسیلی است،

شامل مورفولوژی (به ویژه در مقایسه با موجودات زنده)، ساختار و بافت حفظ شده،

ساختار سازمانی و سازگاری و بیوشیمی در صورت موجود بودن بیان ی کنند

برای فسیل ها دانشمندان این را به هفت معیار اصلی گسترش می دهند:

1-ساختارها باید در سنگهای پروانه شناخته شده باشند

(سازه های مشابه محدود به یک منطقه مشابه و فریم زمان)
2-سازه ها باید به سنگها بومی باشند، نه در بالای سطح و غیره
3-ساختارها باید همزمان با رسوب تشکیل شوند
4-سازه ها باید در یک محیط مناسب برای زندگی شکل بگیرند
5-ساختارها باید دارای منشا بیولوژیکی باشند. یعنی حفاظت

از شاخص های شیمیایی بافت بیولوژیکی
6-سازه ها باید شواهدی از taphonomy را نشان دهند؛ یعنی تفاوت

در حفاظت ناشی از فروپاشی، یا فسیل سازی در شرایط محیطی مختلف
7-ساختارها باید شواهد زیستی را نشان دهند یعنی تغییرات

در انواع بافت در سراسر ارگانیسم ها.
این الزام نیست که تمام این عوامل به طور دقیق برای ساخت یک فسیلی در نظر گرفته شود،

اگر چه همه باید به روش عقلانی بحث شود. به عنوان مثال، معیارهای پنج،

حتی در فسیل های نسبتا اخیر، بسیار دشوار است،

چگونه فسیل شکل می گیرد؟

چهار مرحله اصلی برای ساخت فسیل وجود دارد (نگاه کنید به تصویر زیر):

اول، ارگانیسم میمیرد شرایط بی هوازی، باکتری ها و دیگر شکارچیان را که

بدن قبل از دفن مصرف می کنند را از بین می برد، بنابراین ارگانیسم هایی

که در عمق های اقیانوس یا دریاچه ی عمیق می میرند احتمال بیشتری

برای تبدیل شدن به فسیل دارند
بعدا باید در رسوب نرم دفن شود. دفن سریع می تواند شانس فسیل سازی را افزایش دهد،

زیرا بدن کمتر مورد استفاده قرار می گیرد یا از بین می رود، مانند باد، امواج و فرسایش.
این به دنبال یک دوره دفن است که می تواند از چند هزار سال تا میلیون ها

سال به طول انجامد. در طول این زمان، سنگهای اطراف بدن شکل و ترکیب شیمیایی

و مواد معدنی را از قسمت های بدن دفن می کنند. این تغییرات می تواند نسبتا ظریف

مانند mummification باشد، یا در مورد تصور (casts) یا فسیل های فشرده

بسیار واضح می شود. فسیل ها به بهترین شکل حفظ می شوند زمانی که

محیطی که در آنها دفن می شود، تحت تاثیر فرسایش، آتشفشان،

گرما، فشرده سازی یا کشش، و یا تغییرات شیمیایی قوی قرار نگیرد.
در نهایت، سنگهای اطراف فسیلی باید فرسوده شوند، به طوری که آنها بتوانند

در معرض سطح زمین قرار بگیرند تا یک دیرینه شناسی به گذشته برسد و آن را پیدا کند

چگونه فسیل ها به زمین شناسان کمک می کنند ؟

پیشینه فسیلی دوره های مختلف زمین شناسی حیوانات و گیاهان را نشان می دهد .

زندگی که در هر محیطی یافت می شود، به طور مداوم با گذشت زمان تغییر می کند،

با گونه ها ظاهر می شود، منقرض می شود، تکامل می یابد یا به محیط های دیگر منتقل می شود.

فسیل ها Distinctive fossils می توانند به زمین شناسان بگویید که سنگ چند ساله است

و ارتباط آن با سنگ های دیگر در منطقه چگونه است. مونتاژهای فسیلی همچنین

به زمین شناسان در مقایسه با سن سنگ ها در یک منطقه به منطقه دیگر،کمک می کنند .

استفاده از فسیل ها برای کمک به درک سن سنگ ها به نام biostratigraphy نامیده می شود.

فسیلها از جمله فسیل های ردیابی توسط رسوب شناسان برای تعیین جنبه های زیست محیطی،

مانند آب و هوا، ارتفاع، آب، زمین، عمق آب و اسیدیته استفاده می شود،

که در آن ارگانیسم ها زندگی می کردند این جنبه از تجزیه و تحلیل فسیلی به عنوان مطالعات paleoenvironment شناخته می شود

بیشتر بخوانید :

مطالب زمین شناسی را می توانید در اینجا بخوانید

شما را با دنیای زمین شناسی آشنا می کنیم

فسیل چیست ؟ و چگونه تشکیل می شود ؟





:: موضوعات مرتبط :

:: برچسب ها : مهدکودک , نقاشی , روانشناسی کودک , آموزشی ,
تاريخ : سه شنبه 8 خرداد 1397 | 14:29 | نویسنده : دردانم |

سنگ چیست؟

سنگها معمولا در همه جای زمین در زمین قرار دارند. همانطور که ما اغلب متوجه می شویم،

بسیاری از شکل های زمین را تشکیل می دهند. به عنوان مثال، سنگ ها کوه ها

و بخش های غیر آب از سطح زمین را تشکیل می دهند. سنگ به طور طبیعی

از مواد معدنی محصور تعریف شده است. این به این دلیل است که سنگها

از گرانولهای مواد معدنی مختلف ساخته شده اند که توده های بزرگتر و سخت را تشکیل می دهند.

به عبارت ساده، یک سنگ از دو یا چند ماده معدنی تشکیل شده و همچنین می تواند

ترکیبات آلی را داشته باشد. سنگها به طور کلی یکنواخت نیستندسنگها در اشکال، رنگ،

وزن، نقاط قوت، اندازه و بافت مختلفوجود دارد . سنگها همچنین از یک فرم به دیگری تغییر می کنند

و از یک منطقه به یک منطقه دیگر به همین دلیل چرخه سنگ متفاوتند.

این تغییرات معمولا هزاران یا میلیون سال طول می کشد. سنگها نیز عمدتا متخلخل

یا غیر متخلخل هستند

انواع مختلف سنگها چیست؟

تشکیل سنگها فرآیندهای متفاوتی را طی می کند. سازه های آنها براساس

نوع سنگ ها طبقه بندی می شوند، از آنجا که فرآیندهای متداول به طور معمول منجر

به یک رابطه مشخص بین دانه های معدنی می شوند. بنابراین تشکیل سنگ ها

در سه گروه اساسی شامل آذرین، رسوبی و دگرگونی است.

. 1-سنگهای متامورفیک :

سنگهای متامورف از سنگهای دیگر تشکیل شده است. آنها عمدتا سنگ های رسوبی

و آذرین هستند که در اثر فشار و گرمای شدید تغییر کرده اند. نام آن به معنی تغییر شکل است

به موجب آن "متا" به معنای تغییر است و "مورف" به معنی "شکل" است.

حرکات تکتونیکی بزرگ زمین و نفوذ ماگما باعث ایجاد حرکات زمین می شود

و سپس سنگ ها را حرکت می دهد و تغییر می دهد.

این جنبش ها سنگ های دیگر را تحت فشار و گرما شدید قرار می دهند که به تغییر

و جمع آوری برخی از مواد معدنی کمک می کند. این تغییرات معمولا نوع و اندازه

کریستال سنگ را اصلاح می کند و همچنین ممکن است سنگ ها را به تغییرات

رادیکال بیشتری تحمیل کند. فرایندهای متامورف در حرارت بین 150 تا 795 درجه

سلسیوس اتفاق می افتد.

گرما ی ماگما و اصطکاک در امتداد خطوط مهمترین عامل است که تغییرات سنگ

را به ارمغان می آورد. گرچه سنگها در واقع ذوب نمی شوند، برخی گروه های معدنی

مجددا عناصر موجود در مواد معدنی را دوباره برای توزیع فرم های جدیدی از

مواد معدنی که در دماهای و فشارهای جدید پایدارتر هستند، باز می گردانند.

در نتیجه، سنگهای اصلی به سنگهای دگرگون تبدیل می شوند.

نفوذ گرما به سنگهای متامورف مستقیم به ماگما تبدیل می شود و به عنوان سنگهای

دگرگونی حرارتی یا تماس نامیده می شوند. در نتیجه تغییرات فشار و دما به طور گسترده ای ناشی

از حرکات تکتونیکی به عنوان سنگ های دگرگون منطقه ای شناخته می شود.

نمونه هایی از سنگ های دگرگونی شامل سنگ مرمر تشکیل شده از سنگ آهک

و تخته سنگ تشکیل شده از شیل..

2-سنگ های آذرین

سنگهای آذرین از خنک سازی مواد مگما - ریخته شده در پوسته زمین شکل می گیرند.

مواد مذاب در زیر پوسته زمین یافت می شوند و به طور معمول تحت فشار و درجه حرارت بالا

- تا 1200 درجه سانتیگراد.

ذرات مذاب، هبعد از ذوب خنک می شوند و مواد جامد را تشکیل می دهند،

به هم متصل می شوند و کریستال می شوند. در بلند مدت، ذوب یک سنگ سخت

سخت از کریستال هایی با فضاهای آزاد تشکیل می دهد و دانه بندی مطلوب را نشان نمی دهد.

سنگها ممکن است به طور کامل از یک ماده معدنی یا مواد معدنی مختلف تشکیل شده

و اندازه آنها توسط فرایند خنک سازی مشخص شود.

سنگ های آذرین دارای دو نوع نفوذی و اکستروژن هستند. سنگ های آذرین نفوذ

وقتی که ماگما به آرامی زیر پوسته زمین خنک می شود شکل می گیرد . گابرو و گرانیت

نمونه هایی از سنگ های آذرین نفوذی هستند. خنک سازی سریع باعث کریستال های کوچکتر می شود،

در حالی که خنک شدن آهسته در بلورهای بزرگ رخ می دهد. سنگهای نفوذی در طبیعت

بسیار سخت و اغلب درشت هستند.

آنها نیز گاهی به عنوان سنگ های سنگین شناخته می شوند. از سوی دیگر،

هنگامی که مواد مذاب جریان پیدا کرد ذرات ریخته شده در اثر فوران آتشفشانی

به سطح منتقل می شود، سنگ های اکستروژن تشکیل می شوند.

ماگما در سطح (گدازه) سریعتر به خنک می شود تا سنگهای آذرین را تشکیل دهند

که دانه ریز هستند. نمونه هایی از این نوع سنگها شامل پمیکس، بازالت یا وسیدین است

3-سنگ های رسوبی

سنگ های رسوبی مواد تشکیل دهنده ثانویه ای هستند که از ساخت سنگ های پیشین

موجود در هوا و فرسایش ساخته شده اند. سنگ های رسوبی از رسوب ,رسوبات تشکیل شده اند.

هر دانه سنگي ابتدا از سنگهاي ديگر جدا شده است. تکه هایی از توده های سنگی

و کوه های فرسوده همراه با خاک، شن و دیگر قطعات گرانیتی معمولا از مناطق مرتفع

تا مناطق کم شسته می شوند.
پس از سال ها، این مواد در نهایت از طریق رسوب سازی تشکیل می شوند. بعضی ممکن است

زیر آب و بعضی دیگر در قسمتهای پایین زمین قرار بگیرند. همانطور که مواد حرکت می کنند،

آنها با سایش گرد می شوند و از طریق ترک فضاهای خالی بین دانه ها که باعث می شود

آنها شکل تازه به خود می گیرند

دراثر تراکم ناشی از وزن لایه های کششی مواد تخلخل سنگ ها را تشکیل می دهد

و باعث انسجام بین دانه ها می شود. در بعضی موارد، سوختهای فسیلی و مواد

آلی ممکن است در رسوبات منجر به سیمان شدن شوند.

سیمان کردن چسباندن قطعات سنگ به صورت ترکیبی یا ترکیبات نمکی است.

هنگامی که این مواد در نهایت سخت می شوند، آنها سنگ های رسوبی را تولید می کنند.

نمونه هایی از سنگ های رسوبی عبارتند از: سنگ آهک، سنگ آهک، ماسه سنگ و کنگلومرا

مطالب مرتبط:

علم زمین

سنگ چیست؟





:: موضوعات مرتبط :

:: برچسب ها : مهدکودک , نقاشی , روانشناسی کودک , آموزشی ,
تاريخ : دوشنبه 7 خرداد 1397 | 16:58 | نویسنده : دردانم |

هسته داغترین و متراکم ترین قسمت زمین است. هسته توپی شکل

در زیر پوسته سرد و مرطوب و گوشته عمدتا جامد قرار دارد.هسته زمین مرکز بسیار گرم

و بسیار متراکم سیاره ما است.

هسته های سیاره ای
همه سیارات شناخته شده دارای هسته های فلزی هستند. حتی غولهای

گاز منظومه شمسی ما، مانند مشتری و زحل، آهن و نیکل را در هسته خود دارند.

اینگ لمان
Inge Lehman، در دهه 1930 یکی از پیشگامان مطالعات داخلی زمین بود.

Lehman اولین کسی بود که هسته اصلی جامدۀ زمین را شناسایی کرد

و به عنوان یک متخصص برجسته در ساخت گوشته بالایی نیز شناخته شد.

او اولین زن بود که مدال معتبر ویلیام بووی، بالاترین افتخار را که توسط اتحادیه

ژئوفیزیک آمریکا به دست آورده بود، دریافت کرد. در سال 1997، AGU،

مدال Inge Lehman را کسب کرد
داستانی زیرزمینی
"داستان های زیر زمین" داستان های ماجراجویانه را که درعمق زمین رخ می دهد شرح می دهد.

سفر ژول ورن به مرکز زمین احتمالا یکی از مشهورترین داستانهای زیرزمینی است.

مثالهای دیگر عبارتند از کمدی الهی دانته ، که در آن عمیق ترین مرکز زمین خود جهنم است؛

فیلم یخبندان: سپیده دایناسورها، که در آن دنیای زیرزمینی که در دایناسورها زنده هستند

ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب - که در اصل با عنوان "ماجراهای آلیس

زیر زمین" نامگذاری شده است.

ژئونیترینو Geoneutrinos

یکی از جالب ترین روش هایی که محققان علوم زمین از هسته پی بردن

به واسطه "نوترینوها" است. ژئونیترینوها نوترینو هستند، سبک ترین ذره زیر اتمی

که توسط تخریب طبیعی رادیواکتیو پتاسیم، توریم و اورانیوم در داخل زمین منتشر شده است.

دانشمندان می توانند با مطالعه ژئونیترینوها، ترکیب و توزیع مکانی مواد در گوشته

و هسته را بهتر درک کنند.

گنجینه دفن شده

گرچه هسته داخلی بیشتر NiFe است،فاجعه ی آهن عناصر سنگین سیدروفیل

را به مرکز زمین می فرستد. در واقع، یک دانشمند زمین شناسی محاسبه کرد

که 1.6 کادریلیون تن از طلا در هسته وجود دارد - این به اندازه نیم متر (1.5 فوت)

سطح سیاره ضخامت است. این هسته حدود 2900 کیلومتر (1،802 مایل)

زیر سطح زمین پیدا شده است و شعاع حدود 3485 کیلومتر (2155 مایل) دارد.

تاریخچه هسته زمین

سیاره زمین قدیمی تر از هسته است. هنگامی که زمین حدود 4.5 میلیارد سال پیش شکل گرفت،

این یک توپ یکنواخت سنگ گرم بود. پوسیدگی رادیواکتیو و گرما باقی مانده از تشکیل سیاره

(برخورد، افزایش، و فشرده سازی سنگهای فضایی) موجب می شود که توپ حتی داغتر شود.

در نهایت، پس از حدود 500 میلیون سال، دمای سیاره جوان ما به نقطه ذوب آهن -

حدود 1538 درجه سلسیوس (2800 درجه فارنهایت) می رسد. این لحظه محوری در تاریخ زمین،

فاجعه ی آهن است.
فاجعه آهن iron catastropheباعث انتقال بیشتر و سریع تر مواد مذاب و سنگی زمین شد.

مواد شیب دار مانند سیلیکات، آب، و حتی هوا، نزدیک به خارج از منظومه شمسی قرار داشتند.

این مواد به گوشته و پوسته اولیه تبدیل شده است. قطرات آهن، نیکل و دیگر فلزات سنگین

به مرکز زمین گره خورده و به هسته اولیه تبدیل شده است. این فرایند مهم،

تمایز سیارات نامیده می شود.
هسته زمین کوره حرارتی مرکز زمین است. geothermal gradientحرارتی افزایش گرما

و فشار در داخل زمین را اندازه گیری می کند. شیب زمین گرمایی حدود 25 درجه سانتیگراد

در هر کیلومتر از عمق (1 درجه فارنهایت در هر 70 فوت) است.

هسته اصلی گرما در هسته عبارت است از فروپاشی عناصر رادیواکتیو، گرما باقی مانده از تشکیل سیاره ها،

و گرما آزاد شده به عنوان هسته بیرونی مایع solidifies در نزدیکی مرز خود با هسته داخلی.
بر خلاف پوسته گوگرد غنی از مواد معدنی، هسته تقریبا به طور کامل از فلزات خاص، آهن

و نیکل ساخته شده است.
عناصری که در آهن ریخته می شوند، به نام سیدروفیل ها نیز در هسته یافت می شوند.

از آنجا که این عناصر در پوسته زمین بسیار کمتر یافت می شوند، بسیاری از سیدروفیل ها

به عنوان "فلزات گرانبها" طبقه بندی می شوند. عناصر سیدروفیل شامل طلا،

پلاتین و کبالت می باشند.
یکی دیگر از عناصر کلیدی در هسته زمین، گوگرد است: در واقع 90 درصد گوگرد

روی زمین در هسته یافت می شود. کشف تایید چنین مقدار وسیعی از گوگرد

به توضیح یک رمز و راز زمین شناسی کمک کرد: اگر هسته در درجه اول NiFe بود،

چرا سنگین تر نبود؟ محققان ژئواستراتژیک فکر می کردند که عناصر سبک تر

مانند اکسیژن و سیلیکون ممکن است وجود داشته باشند. فراوانی گوگرد،

یکی دیگر از عناصر نسبتا سبک این موضوع را توضیح داد.

گرچه می دانیم که هسته داغترین قسمت سیاره ما است،

دمای دقیق آن برای تعیین دشوار است. درجه حرارت نوسان در هسته بستگی به فشار،

چرخش زمین و ترکیب متفاوتی از عناصر هسته دارد. به طور کلی، درجه حرارت حدود 4،400

درجه سلسیوس (7،952 درجه فارنهایت) تا حدود 6000 درجه سانتیگراد (10،800 درجه فارنهایت) است.

هسته از دو لایه تشکیل شده است: هسته بیرونی، که مرز گوشته قرار دارد

و هسته داخلی آن. مرز جداسازی شکاف بولن است.

هسته بیرونی

هسته بیرونی، حدود 2،200 کیلومتر (1،367 مایل) ضخامت دارد ،

بیشتر از آهن مایع و نیکل تشکیل شده است. آلیاژ NiFe هسته بیرونی بسیار گرم است،

بین 4500 تا 5500 درجه سانتیگراد (8،132 و 9،932 درجه فارنهایت).
فلز مایع هسته بیرونی ویسکوزیته بسیار کم است، به این معنی که آن را به راحتی

می توان تغییر شکل داده و قابل انعطاف است. فلز متخلخل هسته بیرونی

میدان مغناطیسی زمین را ایجاد و نگهداری می کند.
داغترین قسمت هسته در واقع انقباض Bullenبولن است،

که درجه حرارت آن به 6000 درجه سانتیگراد (10،800 درجه فارنهایت) می رسد

و به مانند سطح خورشید گرم است.

هسته داخلی

هسته داخلی یک توپ گرم و متراکم (بیشتر) آهن است. شعاع آن حدود 1220

کیلومتر (758 مایل) است . دما در هسته داخلی حدود 5،200 درجه سانتیگراد است

(9،392 درجه فارنهایت). وفشار تقریبا 3.6 میلیون اتمسفر است.
دما هسته داخلی بسیار بالاتر از نقطه ذوب آهن است. با این حال، بر خلاف هسته بیرونی،

هسته داخلی مایع یا حتی ذوب نشده است. فشار شدید هسته درونی

و فضای آن از ذوب شدن آهن جلوگیری می کند . فشار و چگالی بسیار زیاد است

اتم های آهن به حالت مایع منتقل می شود. به دلیل این شرایط غیر معمول، برخی

از ژئوفیزیکدانان ترجیح می دهند که هسته داخلی را نه به عنوان یک جامد،

بلکه به عنوان یک پلاسما میشناسند
مایع هسته بیرونی هسته داخلی را از بقیه زمین جدا می کند، و در نتیجه،

هسته داخلی کمی متفاوت از بقیه سیاره چرخش می یابد.به سمت شرق، مانند سطح،

چرخش می کند، اما کمی سریعتر است و هر 1000 سال یک بار چرخش بیشتری می کند.
محققان زمین شناسی فکر می کنند که کریستال های آهن در هسته داخلی در یک الگوی "hcp" شش ضلعی مرتب شده اند. کریستال ها به سمت شمال و جنوب، همراه با محور زمین و

میدان مغناطیسی چرخش می کند

رشد در هسته درونی

در حالی که کل زمین به آرامی سرد می شود، هسته داخلی هر ساله حدود

یک میلی متر افزایش می یابد ، مهم است که به خاطر داشته باشید که

نقطه انجماد آهن بیش از 1000 درجه سلسیوس (1832 درجه فارنهایت) است.
رشد هسته داخلی یکنواخت نیست. این در توده ها و پیازها اتفاق می افتد

و تحت تاثیر فعالیت های گوشته قرار می گیرد.
رشد بیشتر در ناحیه فرورانش-منطقه ای است که در آن صفحات تکتونیکی از لیتوسفر

به گوشته، هزاران کیلومتر بالاتر از هسته، لغزش می کنند. صفحات سوپروایز گرما

را از هسته خنک می کند و محیط اطراف آن را سرد می کند و سبب افزایش میزان انجماد می شود.
رشد کمتر در اطراف "superplumes" یا LLSVPs متمرکز است. این توده های بالونی

که از سنگهای سرامیکی سوپر تبخیر شده به احتمال زیاد بر

آتشفشان های "داغ" در لیتوسفر تاثیر می گذارند و به هسته بیرونی مایع کمک می کنند.
هسته هرگز "انجماد" صورت نمی گیرد فرایند کریستالیزاسیون بسیار کند است

و تداخل رادیواکتیو ثابت داخل زمین آن را بیشتر می کند. دانشمندان تخمین می زنند

که حدود 91 میلیارد سال طول می کشد تا هسته به طور کامل خنثی شود.

Hemispherهسته

درست مانند ليتوسفر، هسته درونی به دو طرف نیمکره های شرقی و غربی تقسیم می شود.

این نیمکره ها به طور مساوی ذوب نمی شوند و ساختارهای بلورین متمایز دارند.به نظر می رسد

که نیمکره غربی سریعتر از نیمکره شرقی کریستال شود. در حقیقت، نیمکره شرقی هسته

داخلی ممکن است ذوب شود.

هسته داخلی

دانشمندان ژئوفیزیک اخیرا کشف کردند که هسته داخلی خود دارای هسته است -

هسته درونی داخلی. این ویژگی عجیب و غریب از هسته داخلی بسیار متفاوت است

و هسته داخلی آن از هسته بیرونی متفاوت است. دانشمندان بر این باورند

که تغییرات رادیکال زمین شناسی حدود 500 میلیون سال پیش موجب ایجاد این

هسته درونی داخلی شد.
کریستال های هسته داخلی در جهت شرق-غرب به جای شمال-جنوب قرار دارد.

این جهت با محور چرخش زمین یا میدان مغناطیسی هماهنگ نیست.

دانشمندان بر این باورند که کریستال های آهن حتی ممکن است

یک ساختار کاملا متفاوت (نه hcp) داشته باشند یا در فاز دیگری وجود داشته باشند.

مغناطیس

میدان مغناطیسی زمین در هسته بیرونی چرخش ایجاد شده است.

مغناطیس در هسته بیرونی حدود 50 برابر قویتر از سطح آن است.

شاید فکر کنید که مغناطیس زمین توسط توپ بزرگ آهن جامد در وسط ایجاد می شود.

اما در هسته داخلی، درجه حرارت بسیار بالا مغناطیس آهن تغییر می کند. هنگامی که این دما،

نقطه کوری نامیده می شود، اتم های یک ماده دیگر نمی توانند به نقطه مغناطیسی برسند.

نظریه دینامو

بعضی از دانشمندان علوم زمین، هسته بیرونی را به عنوان "ژئودینامو" زمین توصیف می کنند.

برای سیاره ای که یک ژئودینامو داشته باشد، باید چرخش صورت گیرد ویک محیط مایع

در داخل آن داشته باشد؛
تغییرات در چرخش، هدایت و گرما تاثیر میدان مغناطیسی یک ژودینامو را می دهد.

برای مثال، مریخ دارای یک هسته کاملا جامد و میدان مغناطیسی ضعیف است.

ونوس دارای یک هسته مایع است، اما خیلی زود چرخش می دهد تا جریانهای جوی قابل

توجهی را بوجود آورد. این نیز دارای میدان مغناطیسی ضعیف است. مشتری،

از سوی دیگر، دارای یک هسته مایع است که به علت چرخش سریع سیاره

به طور مداوم چرخش می یابد.
زمین "گلدیلاکس" Goldilocks ( منطقه قابل سکونت)است. به طور پیوسته

در حال چرخش است، در سرعت 1،675 کیلومتر در ساعت (1،040 مایل در ساعت)

نیروهای Coriolisکوریولیس ( نیرویی است که باعث انحراف اجسام در حال حرکت

به بیرون از مسیر خط راست می شود ) باعث چرخش زمین، وایجاد جریانهای مارپیچی میشوند.

آهن مایع در هسته بیرونی یک هادی الکتریکی عالی است و جریانهای الکتریکی را به وجود می آورد

که میدان مغناطیسی را در بر می گیرد.
منبع انرژی که درون هسته بیرونی قرار میگیرد به صورت قطره ای از آهن یخ مایع به هسته

داخلی جامد هدایت می شود.این گرما، به نوبه خود، باعث می شود مایع باقی مانده

بیشتر شناور باشد. مایعات گرمتر مارپیچ به سمت بالا جریان دارند در حالی که جامدات خنک کننده به

شدت تحت فشار پایین قرار دارند:

میدان مغناطیسی زمین

میدان مغناطیسی زمین برای زندگی در سیاره ما حیاتی است سیاره را از ذرات

باد خورشیدی محافظت می کند. میدان مغناطیسی، باد خورشیدی جو زمین

را از لایه اوزون محافظت می کند که زندگی را از مضرات اشعه ماوراء بنفش محافظت می کند.
اگر چه میدان مغناطیسی زمین به طور کلی پايدار است، اما دائما تغيير می کند.

به عنوان مثال، به عنوان هسته بیرونی مایع حرکت می کند، می تواند محل مغناطیسی

شمال و جنوب را تغییر دهد. قطب شمال مغناطیسی هر سال 64 کیلومتر (40 مایل) حرکت می کند.
نوسان در هسته می تواند زمینه مغناطیسی زمین را به طور چشمگیری تغییر دهد.

به عنوان مثال، تغییرات قطب زمین شناسی، هر 200 تا 300 هزار سال اتفاق می افتد.

انحرافات قطب زمین شناسی تنها چیزی است که به نظر می رسند .

بیشتر بخوانید :

گوشته لایه زیرین پوسته زمین

خاک چیست؟

سنگ چیست؟

سنگهای آذرین

پومیک چیست؟

سنگ گابرو

سنگها و مواد معدنی

هسته درونی زمین





:: موضوعات مرتبط :

:: برچسب ها : مهدکودک , نقاشی , روانشناسی کودک , آموزشی ,
تاريخ : دوشنبه 7 خرداد 1397 | 16:49 | نویسنده : دردانم |

در حال حاضر، در چندین مکان نادر زمین، مردم از دیدن و صدای فوران آب

از اعماق زمین به هوا لذت می برند. این رویدادهای غیر معمول، آبفشان نامیده می شود ،

در زمین و در سراسر منظومه شمسی وجود دارد. برخی از مشهورترین آبفشان ها در زمین،

معتقدند که در وایومینگ در ایالات متحده آمریکا و در ایسلند هستند.

شرایط مورد نیاز برای یک آبفشانGeysers

آبفشان ها Geysersویژگی های بسیار نادر هستند. آنها فقط زمانی اتفاق می افتد

که شرایط غیر معمولی وجود داشته باشد. در سراسر جهان حدود 1000 آبفشان وجود دارد

و اکثر آنها در پارک ملی یلوستون (ایالات متحده آمریکا) واقع شده است.

شرایط مورد نیاز برای آبفشان
1) سنگهای گرم زیر
2) منابع آب زیرزمینی فراوان
3) یک مخزن آب زیرزمینی
4) فرسایش برای ارائه آب به سطح زمین

برخی از آبفشانهاهزاران گالن آب جوش گرم را تا چند صد فوت در هوا فوران می کنند.

چگونه آبفشانهاGeysers کار می کند؟

برای درک چگونگی عملکرد یک گیاه، ابتدا باید رابطه بین آب و بخار را درک کنید.

بخار یک نوع گاز از آب است. بخار تولید می شود زمانی که آب تا نقطه جوش گرم می شود.

هنگامی که آب در شرایط سطح به بخار تبدیل می شود، آن را تحت تاثیر گسترده ای قرار می دهد،

زیرا بخار 1600 برابر فضای اصلی حجم اولیه آب را اشغال می کند. فوران یک آبفشان بوسیله

یک "انفجار بخار" بوجود می آید وقتی آب جوش داغ به طور ناگهانی به بخار تبدیل می شود

فضای بسیار گسترده تری نیاز دارد

آبفشان هامکان هایی که آتشفشانی هستند فعال می باشند جایی که ماگمای داغ

به اندازه کافی نزدیک به سطح زمین قرار دارد. آب از طریق شکاف ها و شکستگی ها

در سنگ های سطحی سرازیر می شود. این شکستگی ها می توانند به عمق بیش

از 2000 متر برسند. هنگامی که آب با سنگ های گرم تماس پیدا می کنند توسط

فعالیت های آتشفشانی، شروع به جوش و فشار می کنند هنگامی که فشار

بیش از حد بالا می رود، آب به بیرون فوران می کند آب گرم و بخار به سطح زمین

می رسد. این نیز "انفجارهای هیدروترمال" نامیده می شود.

(کلمه "هیدرولیک" به معنی "آب" و "حرارتی" به معنی "گرما" است)

آبفشانها سیستم های لوله کشی طبیعی هستند، .آبفشانها ی فعال امروز

به راحتی می توانند مورد مطالعه قرار گیرند، مدارک فراوانی در سیاره زمین

ازآبفشانهای مرده و خاموش وجود دارد. گاهی اوقات آنها به دلیل مسدود شدن می میرند؛

بار دیگر آنها را استخراج کرده و یا برای گرمایش هیدروترمال مورد استفاده قرار می گیرند

و در نهایت توسط فعالیت انسان تخریب می شوند.

آیا آبفشانها در سیاره های دیگر وجود دارد؟

تا کنون، آبفش ان ها در سیارات دیگر کشف نشده اند؛ با این حال، فعالیت های شبیه

در خورشید ثبت شده است. در سیاره مشتری، فوران های ذرات آب یخ زده و گازهای

دیگر را از طریق دریچه های سطحی آن دیده شده است Triton تریتون، یک ماه از نپتون

و انسلادوس، ماه زحل، این آبفشانهای سرد نیز گاهی اوقات

به نام "کریووالکانو" cryovolcanoesنامیده می شود. استخرهای آب مایع که

در فاصله کوتاهی از سطح این ماهها قرار دارند، فوران می کنند. بر روی سطح فوران ها مانند

"برف آتشفشان" هستند.

آبفشانها کجا یافت می شوند؟

قدیمی ترین و پایدارترن وفادارترین آبفشان جهان در پارک ملی یلوستون

(ایالات متحده آمریکا) واقع شده است.هر 60 تا 90 دقیقه چند هزار گالن آب داغ جوشان

بین 100 تا 200 فوت را در هوا فوران می کند.
بیشتر آبفشانهای جهان در پنج کشور رخ می دهد:

1) ایالات متحده، پارک ملی یلوستون

2) روسیه، Dolina Geiserov

3)شیلی، El Tatio

4) نیوزیلند منطقه آتشفشانی تاوپو

و 5) ایسلند بسیاری از مکانهای آن

همه این مکان ها جایی است که فعالیت های آتشفشانی اخیر زمینشناسی

و منبع سنگ داغ در زیر وجود دارد.

El Tatio: Geysers El Tatio، شمال شیلی.

آبفشان Lady Knox در نیوزلند

آبفشان Strokkur یکی از معروف ترین درایسلند است. هر ده تا بیست دقیقه

به ارتفاع هفتاد پا می رسد.

گیزر در ایالات متحده
جزیره Umnak، آلاسکا
جزیره کاناگا، Kanagaآلاسکا
پارک ملی آتشفشان Lassen، کالیفرنیا
کالدرا Long Valley، کالیفرنیا
Hot Creek و Little Hot Creek، کالیفرنیا
مورگان اسپرینگز، کالیفرنیا
دریای سلطان، کالیفرنیا (منقرض شده)
Geyser Field Beowawe، نوادا (منقرض شده)
کویر سیاه راک، نوادا
جوش چشمه بزرگ، نوادا
Steamboat Springs، نوادا (منقرض شده)
میکی هات اسپرینگز، اورگانMickey Hot Springs,

Geyser Strokkur erupts:

سه عکس نشان دهنده فوران Geyser Strokkur، معروف ترین آبفشان ایسلند.

زمین شناسان سنگ ها و مواد معدنی را در حوزه های آبفشان مطالعه می کنند

تا زمینه های سنگی زیر سطح را درک کنند. بیولوژیست ها علاقه مند به آبفشانها هستند

زیرا ارگانیسم هایی هستند که در آب گرم و آب معدنی رشد می کنند.

این "افراطیون"به عبارتی موجودات سخت جان

(که بعضی اوقات به دلیل عشق به گرما به نام "گرمافیل" نامیده می شود)

سرنخ هایی را درباره چگونگی زندگی در چنین شرایط خصمانه می دهد.

زیست شناسان نجومی مطالعه می کنند آبفشانها را برای شناخت زندگی

حیواناتی که در اطراف آنها وجود دارد.

چگونه آبفشانها فوران می کنند ؟

اکثر آبفشانها بی نظیر و غیر منظم فوران می کنند. با این حال، تعداد کمی

از آنها برای فوران های منظم شناخته شده اند. معروف ترین "Old Faithful"

به دلیل فوران های منظم آن در پارک ملی یلوستون (ایالات متحده آمریکا)

واقع شده و حدود 60 تا 90 دقیقه طول می کشد. اطلاعات بیشتر در مورد فواصل

فوران جیزولون یلوستون در جدول زیر آمده است.

آرام تر شدن آبفشان Old Faithful

تحقیقات انجام شده در سازمان زمین شناسی ایالات متحده نشان می دهد

که شرایط خشکسالی بلند مدت در منطقه یلوستون فاصله زمانی بین فوران های

Old Faithfulرا افزایش داده است. فکر می کنم تاخیر به دلیل تامین آب کمتری ایجاد شده است.

آبفشان Old Faithful در پارک ملی یلوستون

حدود 150 پا را در هوا پرورش می دهد.

بزرگترین آبفشان جهان کدام است؟

بلندترین آبفشان فعال در جهان، Steamboat Geyser در پارک ملی یلو استون است.

بعضی از فوران های آن به هوا را به اندازه 400 فوت در هوا می رسد .

Waimangu Geyser در نیوزیلند به عنوان بلندترین ابفشان در جهان شناخته شد.

فوراره های آبفشانهای آب به 1600 فوت در هوا می رسد. متاسفانه، زمین لغزش هیدرولوژی در اطراف Waimangu را تغییر داد و از سال 1902 فوران نکرد.

آیاآبفشان در سیاره های دیگر وجود دارد؟

تا کنون، آبفشان بدین صورت در سیارات دیگر کشف نشده اند؛

با این حال، فعالیت های شبیه درخورشید ثبت شده است.

فوران های ذرات آب یخ و گازهای دیگر را از طریق دریچه های سطحی آن در ماه ژوپیتر فوران می کند.

تریتون، یک ماه از نپتون و انسلادوس، ماه زحل، آبفشان های سرد نیز گاهی اوقات

به نام "کریووالکانو" نامیده می شود. استخرهای آب مایع که در فاصله کوتاهی

از سطح این ماهها قرار دارند، فوران می کنند. بر روی سطح فوران ها مانند

"برف های آتشفشانی هستند"

آبفشانهای ژوپیتر

نمایش سیاه و سفید و رنگی از فعالیت آبفشان در انسلادوسEnceladus. تصویر ناسا

تصور هنرمند از یك cryovolcano در انسلادوس

بیشتر بخوانید : شما را دعوت می کنم به محتوی زمین شناسی سایت دُردانم مراجعه کنید

هسته درونی زمین

گوشته لایه زیرین پوسته زمین چیست؟

پوسته کره زمین چیست ؟

خاک چیست ؟

سنگها و مواد معدنی

چگونه سنگهای آذرین را تشخیص دهیم

سنگهای رسوبی چیست ؟

آبفشان طبیعی چیست ؟





:: موضوعات مرتبط :

:: برچسب ها : مهدکودک , نقاشی , روانشناسی کودک , آموزشی ,
تاريخ : دوشنبه 7 خرداد 1397 | 16:34 | نویسنده : دردانم |

سنگ های رسوبی از سنگ های موجود تشکیل شده اند.

آنها از رسوباتی که روی سطح زمین انباشته می شوند شکل می گیرند.

سنگ های رسوبی اغلب دارای لایه بندی های خاص هستند.

بسیاری از منظره های زیبا از جنوب غربی کویر نشان می دهد mesas

و آرک ساخته شده از لایه سنگ رسوبی است .شایع ترین سنگها در

سطح زمین سنگهای رسوبی هستندلایه های سنگهای رسوبی موازی هم تشکیل می شوند

که لایه های قدیمی در زیر قرار می گیرند

سنگ های رسوبی را می توان به سه گروه

بر اساس نوع رسوب تقسیم کرد.

سنگ های رسوبی معمولی:

سنگ های رسوبی معمول عبارتند از ماسه سنگ، سنگ آهک و شیل.

این سنگ ها اغلب به عنوان رسوبات در رودخانه ها و در دریاچه ها و اقیانوس ها

انباشته می شوند. وقتی که دفن شد، رسوبات آب را از دست می دهند و به

سنگ تبدیل می شوند. ماسه سنگهای Tuffaceous دارای خاکستر آتشفشانی هستند.

سنگ های رسوبی کلاسیک:

سنگ های رسوبی کلاسیک، گروهی از سنگهایی هستند که اکثر مردم وقتی

به سنگ های رسوبی فکر می کنند تجسم می کنند سنگ های رسوبی

کلاسیک از قطعات سنگ های موجود ساخته شده اند. بخشی از سنگ ها

که بواسطه فرسایش هوا سست و ضعیف شده اند به حوضه رودخانه ها حمل می شوند

و در فرورفتگی ها رسوب و ته نشین می شوند اگر رسوب در لایه های عمیق دفن شده باشد،

فشرده و چسبان می شود، تشکیل سنگ رسوبی می دهند سنگ های رسوبی

کلاسیک ممکن است ذراتی با اندازه های مختلف از خاک رس میکروسکوپی

تا تخته سنگ های بزرگ باشند. اسامی آنها براساس اندازه و اندازه دانه آنها است.

کوچکترین دانه ها به نام رس، پس از آن نمک، سپس شن و ماسه می باشد

دانه های بزرگتر از 2 میلی متر، سنگریزه نامیده می شوند.

برکسیا

برکسیا سنگ های رسوبی کلاسیک هستند که از سنگ های زاویه ای شکسته شده

که با یکدیگر چسبانده شده اند تشکیل یافته است Breccias معمولا در امتداد مناطق

گسل یافت می شوند و هر رنگی را می گیرند.

سنگ شیل

سنگ شیل متشکل از مواد معدنی رس و یا قطعه های خاکستری است

که توسط مواد سنگی بیش از حد فشرده شده است. شیل متعلق به سنگ های

رسوبی کلاسیک است و تمایل دارند به قطعات تقریبا مسطح تقسیم شوند.

شیل ها از رنگ های مختلف از جمله خاکستری، قرمز، قهوه ای و یا سیاه و سفید

بسته به ترکیب آنها از اکسید آهن و مواد آلی تشکیل شده است.

آنها به طور کلی منبع خوبی از فسیل هستند و عمدتا در پایین دریاچه ها

یا اقیانوس ها یافت می شوند

ماسه سنگ

ماسه سنگ ها سنگ های رسوبی کلاسیک هستند که از دانه های شن و ماسه

سیمان ساخته شده اند. ماسه سنگ از دانه های ریز تا دانه های درشت متفاوت است

و به وضوح با چشم غیر مسلح قابل تشخیص است. ماسه سنگ و یا ماسه سنگ

کوارتز رنگی هستند و به طور عمده شامل دانه های کوارتز گرد و منظم هستند.

ماسه سنگ های خاکی یا نازک شامل دانه های زاویه ای از مواد معدنی متنوع است.

ماسه سنگ معمولا سفید، قرمز، خاکستری، صورتی، سیاه و یا قهوه ای رنگ است.

Siltstones

Siltstones از ذرات کوچک سنگی تشکیل شده اند که از دانه های شن و ماسه است،

اما بیشتر از خاک رس هستند. این یکی از سنگهای رسوبی کلاسیک است که

شناسایی آن دشوار است، زیرا تقریبا شبیه به ماسه سنگ و یا سنگ شکن ثانویه است.

پآنها معمولا در رنگ های متنوعی ظاهر می شوند

کنگلومرا

Conglomerates سنگ های رسوبی کلاسیک از سنگ های نیمه گرد ساخته شده است.

قطعات گرد شده نشان می دهد که آنها در معرض ساییدگی بوده اند

و از مواد تشکیل دهنده آن بسیار دور هستند. قطعات کنگلومرا معمولا

در امتداد کانال خط ساحلی یا جریان آبیافت می شوند و به اندازه دانه

تسبیح یا بزرگتر هستند. آنها همچنین گاهی به عنوان سنگ پودینگ شناخته می شوند.

arkos سنگ Arkose

شیل سنگ شیل

سنگ Siltstone

سنگ کنگلومرا

ماسه سنگ ماسه سنگ

پیش از این گفته شده که دو نوع سنگ های رسوبی غیر کلاسیک وجود دارد.

یک گروه از طریق رسوب شیمیایی و کریستالیزاسیون عناصر و ترکیبات از

محلول تشکیل می شود. عناصر از قبیل کلسیم، سدیم، پتاسیم و منیزیم

که معمولا از طریق انواع فرآیندهای شیمیایی به محیط زیست منتقل می شوند.

سپس این عناصر می توانند به محلول های آبی تبدیل شوند که اغلب از طریق رواناب،

یا جریان آب زیرزمینی حمل می شوند. اگر این محلول در محیط حوضه ای قرار گیرد که

در آن تبخیر بیش از بارش و در جریان است، تبخیر رسوبی می تواند به علت از دست

دادن آب از محلول باشد.

اقیانوسها با کربنات کلسیم حل شده تقریبا اشباع شده اند. این ترکیب از پوسته های

مختلف گیاهان دریایی است که از ساخت آن برای ساخت پوسته ها و سایر اجزای

بدن استفاده می شود. از آنجا که این ارگانیسم ها در یک محلول احاطه شده اند،

برخی از کربنات کلسیم درآب های اقیانوس حل می شود. در شرایط مناسب،

کربنات کلسیم حل شده می تواند رسوبات شیمیایی سنگ آهک را تشکیل دهد

.تشکیل دولومیت ازتغییر شیمیایی رسوبات آهک توسط یک محلول غنی از منیزیم است.

سنگ آهک

سنگ آهک سنگ های رسوبی شیمیایی از کلسیم معدنی تشکیل شده است.

رنگ آنها از قهوه ای، خاکستری تیره و خاکستری روشن متفاوت است.

انواع معمولی سنگ آهک شامل سنگ آهک فسیلی است که

دارای غنی از فسیل است، سنگ آهک لیتوگرافی که بسیار ریز دانه است،

سنگ آهک کوکین تشکیل شده از قطعات شکسته،است

سنگ نمک

نمک سنگ سنگ های رسوبی شیمیایی اغلب از کلرید سدیم معدنی تشکیل شده است.

نمک بدون رنگ یا سفید است و ممکن است هنگام مخلوط شدن

با ناخالصی مانند رس و اکسید آهن رنگی شود. به راحتی با طعم شور

آن شناسایی می شود و همچنین محلول در آب است. همچنین معدن آن «هالیت» نام دارد.

نمک طعام

سنگ های رسوبی زیستی:

سنگ های رسوبی بیولوژیکی وقتی شکل می گیرد که تعداد زیادی از موجودات زنده می میرند.

Chert یک مثال برای این نوع سنگ است، و این یکی از راههایی است که سنگ آهک می تواند تشکیل دهد.

Chertچرت

سنگ های رسوبی شیمیایی هستند که به علت رسوب کوارتز کریپتوکریستال

شکل گرفته اند.رنگ قهوه ای یا خاکستری هستند و اغلب به عنوان گره های

محکم در محدوده سنگ آهک محصور می شوند که از سنگ آهک خارج می شوند

به رنگ یشم یا سبز, قرمز، قهوه ای مایل به قهوه ای مایل به قرمز یا قهوه ای مایل به قرمز است.

دولومیت

دولومیت ها سنگ های رسوبی شیمیایی هستند که تقریبا شبیه کلسیت هستند.

این شباهت به این علت است که دولومیت در ابتدا به شکل سنگ آهک شکل می گیرد

اما بعدا از طریق جایگزینی برخی از کلسیم توسط منیزیم آن ها به صورت شیمیایی تغییر می کنند.

چندین نوع از سنگ های رسوبی بوسیله چسباندن موجودات زنده یکبار تشکیل می شوند.

رسوبات سنگ آهک می تواند به واسطه تصفیه مستقیم صخره های مرجانی،

پوسته ارگانیزم دریایی یا اسکلت های گیاهی دریایی تشکیل شود. گچ نوع

خاصی از سنگ آهک است که از اسکلت های میکروارگانیسم های دریایی

مانند forminifera تشکیل شده است. زغال سنگ و سنگ قیمتی باقی مانده از گیاهان است.


زغال سنگ

ذغال سنگ متعلق به سنگ های رسوبی آلی است از مواد تشکیل دهنده

گیاه تجزیه شده در محیط های باتلاق ساخته شده است. زغال سنگ در

طبیعت قابل احتراق است و برای استفاده به عنوان سوخت به طور مکرر استخراج می شود.

رنگ آن قهوه ای , سیاه و سفید است و غلظت آن بستگی به تراکم و تغییرات

موجود در مواد آلی است. نمونه هایی از زغال سنگ به ترتیب میزان تراکم و

تغییرات شامل ذغال سنگ نارس، سنگ قیمتی، قیر و انتراسیت می باشد.

ذغال سنگ


گچ

سنگ گچ متعلق به سنگ های رسوبی شیمیایی است. نرم است

و می تواند به راحتی کبود شود. این معمولا سفید رنگ است

گچ


کهربا

کهربا یک سنگ رسوبی است و به طور طبیعی پلاستیک است و نسبت

به اکثریت سنگهای معمولی سبک وزن است.رنگ آن از زرد شفاف تا کرم زرد یا قرمز تا قهوه ای تیره است.

بیشتر بخوانید :

سنگهای آذرین

کاربرد سنگهای اذرین در زندگی روزمره

سنگ چیست ؟سنگ گاربرو

پومیک چیست ؟

خاک چیست ؟پوسته کره زمین چیست ؟

گوشته لایه زیرین پوسته زمین چیست؟

هسته زمین چیست ؟

سنگ های رسوبی چیست؟





:: موضوعات مرتبط :

:: برچسب ها : مهدکودک , نقاشی , روانشناسی کودک , آموزشی ,
تاريخ : شنبه 5 خرداد 1397 | 17:03 | نویسنده : دردانم |

سنگها و مواد معدنی

فراوانی رنگ ها، شکل های جذاب، و اندازه های مختلف سنگ همیشه

ما را جذب کرده است. مهم نیست که چند ساله هستیم، ما یک سنگ

گرانبهای درخشان را در میان تخت سنگها جمع میکنیم و آن را بین انگشتانها

می چرخانیم در مقابل نور قرار می دهیم تا ببینیم چه چیزی در آن دیده میشود.

هر سنگ دارای یک داستان از خود است که چگونه شکل گرفته است،

چگونه آب و هوا بر آن تاثیر گذاشته ، و به چه دسته سنگ متعلق است.

تمام زمین از سنگ ها و مواد معدنی ساخته شده است که به سنین

قبل از میلاد می رسد. بنابراین، اگر شما کنجکاوید که کمی بیشتر درباره آنها بدانید، در ادامه بخوانید.

اطلاعات جالب در مورد سنگها و مواد معدنی
سنگ یک ماده جامد است که به طور طبیعی به علت فرآیند زمین شناسی،

خزش، رسوب و دگرگونی رخ می دهد.
هر سنگ از مواد معدنی مختلف ساخته شده است. با این حال، یک ماده معدنی

جامد معدنی است که دارای یک ترکیب شیمیایی است.
ساختار سنگ یکنواخت نیست. مواد معدنی مختلف و هوای فشرده بافت

سنگ را شکل می دهد. با این حال، یک ماده معدنی دارای ساختار بلوری

دقیق است که به آن رنگ منحصر به فرد می دهد.
به طور گسترده ای، سنگ ها را می توان به سه نوع، یعنی سنگ های آذرین،

رسوبی و دگرگونی طبقه بندی کرد.
ماگما از هسته زمین فوران می کند و به علت تفاوت دما در خارج از آن،

فرسایش می یابد.و سنگ شکل می گیرد
سنگ های رسوبی شیمیایی در نتیجه مواد معدنی حل شده هستند

که هنگام تبخیر آب باقی می مانند.
قدیمی ترین سنگهای روی زمین سنگ های آذرین است.
قرار گرفتن در معرض آفتاب، آب و باد باعث تغییر در اندازه و شکل سنگ ها می شود.
سنگ یک فرآیند مستمر شکل گیری، فرسایش و پس از آن تشکیل دوباره است.

این فرآیند به عنوان چرخه سنگ شناخته می شود.
پمیک سنگ های آذرین است که از گدازه ی انفجاری تشکیل می شود. این تنها

سنگ است که شناور است.( از پومیک بیشتر بخوانید)
فسیل ها در سنگ های رسوبی یافت می شوند.
سنگهای متامورفیک هستند که از رسوبات یا آذرین تغییر یافته است.
سنگهای قیمتی هستند که از نظر مواد معدنی و نه سنگها هستند.
کوه اساسا یک سنگ است.
شن و ماسه ناشی از هوای ثابت سنگ است.
بیش از 4000 مواد معدنی شناسایی شده توسط زمین شناسان و

دانشمندان وجود دارد. اما این حداکثر تعداد نیست زیرا گزارش های جدیدی

وجود دارد که نشان می دهد کشف مواد معدنی جدیدهر ساله صورت می گیرد .

مواد معدنی بیشتر به فلزات و غیر فلزات تقسیم می شوند. به عنوان مثال مس،

نقره و طلا فلزات هستند و عناصر مانند کربن و گوگرد باعث الماس و

گرافیت می شوند که فلزات نیستند.

تفاوت میان سنگها و مواد معدنی

برای شروع، یک ماده معدنی جامد است که به طور طبیعی رخ می دهد،

در حالی که سنگ از حداقل دو ماده معدنی برای تشکیل طبیعی استفاده می کند.

مواد معدنی دارای یک ساختار بلوری دقیق هستند که به آنها رنگ و ویژگی

مشخصی می دهد. یک ماده معدنی از هیچ نوع بقای آلی برخوردار نیست.

از سوی دیگر، سنگ ها براساس روند تشکیل آنها طبقه بندی می شوند.

سنگ ممکن است شامل فسیل، معدئویید و سایر مواد آلی باشد. مواد معدنی

در طبیعت خالص هستند، آنها ارزش بیش از یک سنگ را دارند .

به همین دلیل سنگ های استخراج شده برای استخراج مواد معدنی از سنگ است

ابتدا این سنگها حاوی مواد معدنی بیشتری شامل مگنتیت، کوارتز، فلدسپات،

میکا، اپیدوت می باشند . اما زمانی که ماگما ریخته می شود، با مواد آلی دیگر

روی سطح مخلوط می شود.

اولین نوع سنگ که تا کنون شکل گرفته سنگ آذرین بود. این به دنبال سنگ های

رسوبی است که به علت رسوب و رسوب شیمیایی رخ داده است. این دلیل آن است

که آنها حاوی فسیل بالایی هستند. ماسه سنگ، شیل و سیلت استون

نمونه ای معروف از سنگ های رسوبی است. نوع سوم سنگها سنگهای

دگرگونی هستند که زمانی شکل می گیرد که یک سنگ به دیگر سنگ دیگر تبدیل می شود.

. امیدوارم این مقاله به شما در مورد سنگ ها و تفاوت آن با مواد معدنی کمک کند

مطالب مرتبط:

سنگ چیست؟

سنگهای آذرین

چگونه سنگهای آذرین شکل می گیرند؟

کاربرد سنگهای آذرین

سنگ گابرو

Pumice پومیک چیست؟

سنگها و مواد معدنی





:: موضوعات مرتبط :

:: برچسب ها : مهدکودک , نقاشی , روانشناسی کودک , آموزشی ,
تاريخ : شنبه 5 خرداد 1397 | 16:25 | نویسنده : دردانم |

این مراحل ساده را برای پیدا کردن تعداد پروتون ها، نوترون ها و

الکترون ها برای یک اتم از هر عنصر دنبال کنید.شما نیاز به جمع آوری اطلاعات

اولیه در مورد عناصر برای پیدا کردن تعداد پروتون ها، نوترون ها و الکترون ها دارید

خوشبختانه، همه ی نیازهای شما در جدول تناوبی است.

برای هر اتم، آنچه شما باید به یاد داشته باشید:

تعداد پروتون ها = تعداد اتمی عنصر

تعداد الکترونها = تعداد پروتون ها

تعداد نوترون ها = عدد جرمی - عدد اتمی

تعداد پروتون ها را پیدا کنید

هر عنصر به تعداد پروتون هایی که در هر یک از اتم های آن یافت می شود

تعریف می شود. مهم نیست که چند الکترون یا نوترون اتم داشته باشند،

عنصر توسط تعداد پروتون ها تعریف شده است. جدول تناوبی به ترتیب افزایش

عدد اتمی مرتب شده است، بنابراین تعداد پروتون ها تعداد عنصر است.

برای هیدروژن، تعداد پروتون ها 1 است. برای روی، تعداد پروتون ها 30 است.

عنصر اتم با 2 پروتون همیشه هلیوم است.

اگر وزن اتمی یک اتم را به شما داده شود، باید تعداد نوترون ها را از

تعداد پروتون ها کم کنید. گاهی اوقات شما می توانید هویت یک عنصری را

در صورت داشتن وزن اتمی بگوئید. به عنوان مثال، اگر عنصری با وزن اتمی 2 داشته باشید،

می توانید کاملا مشخص کنید که عنصر هیدروژن است. چرا؟ یک اتم هیدروژن

با یک پروتون و یک نوترون (دوتریوم) آسان است، اما یک اتم هلیوم با وزن

اتمی 2 را پیدا نمی کنید ، به این معنی است که اتم هلیوم دارای دو پروتون و نوترون است!

اگر وزن اتمی 4.001 باشد، می توانید مطمئن باشید که اتم هلیوم است،

با 2 پروتون و 2 نوترون. وزن اتمی نزدیک به 5 مشکل تر است. آیا لیتیوم با 3

پروتون و 2 نوترون دارد؟ آیا بریلیم با 4 پروتون و 1 نوترون دارد؟ اگر نام عنصر

یا عدد اتمی آن را نمی دانید، پاسخ صحیح به آن مشکل است.

تعداد الکترونها را پیدا کنید

برای یک اتم خنثی، تعداد الکترونها همان تعداد پروتونها است.

اغلب تعداد پروتون ها و الکترونها یکسان نیست، بنابراین اتم یک بار مثبت

یا منفی خالص را حمل می کند. شما می توانید تعداد الکترون ها را در یک یون تعیین کنید

اگر می دانید بارآن چیست. یک کاتیون دارای بار مثبت است و دارای پروتونهای

بیشتری نسبت به الکترونها است. یک آنیون دارای بار منفی است و دارای الکترون های

بیشتری نسبت به پروتون ها است. نوترون بار خالص الکتریکی ندارد، بنابراین تعداد نوترون ها

در محاسبه مهم نیست. تعداد پروتون های یک اتم نمی تواند از طریق هر واکنش شیمیایی تغییر کند،

اگر یک یون دارای بار 2+، مانند Zn2 +، این بدان معناست که دو پروتون دیگر بیشتر از الکترون وجود دارد.

30 - 2 = 28 الکترون

اگر یون دارای یک بار1 باشد (به سادگی با مقادیر منفی نوشته شده است)،

پس الکترون های بیشتری از تعداد پروتون ها وجود دارد. برای F-، تعداد پروتون ها

(از جدول تناوبی) 9 و تعداد الکترون ها است:

9 + 1 = 10 الکترون

تعداد نوترون ها را پیدا کنید

برای پیدا کردن تعداد نوترون ها در اتم، شما باید تعداد توده ای را برای هر عنصر پیدا کنید.

جدول تناوبی وزن اتمی را برای هر عنصر فهرست می کند که می تواند برای

پیدا کردن عدد جرمی استفاده شود. برای مثال هیدروژن وزن اتمی 1.008 است.

هر اتم یک عدد صحیح از نوترون ها دارد، اما جدول تناوبی یک عدد اعشاری را نشان می دهد،

زیرا این یک میانگین وزنی از تعداد نوترون ها در ایزوتوپ های هر عنصر است.

بنابراین، آنچه شما باید انجام دهید این است که وزن اتمی را به نزدیکترین عدد برسانید

تا یک عدد جرمی برای محاسبات خود داشته باشید. برای هیدروژن، 1.008

نزدیک به 1 از 2 است، بنابراین اجازه دهید1 حساب کنیم .

تعداد نوترون ها = عدد جرمی - تعداد پروتون ها = 1 - 1 = 0

برای روی، وزن اتمی 65.39 است، بنابراین عدد جرمی نزدیک به 65 است.

تعداد نوترونها = 65 - 30 =35

بیشتر بخوانید:

طبقه بندی عناصر

یون چیست ؟

تفاوت بین اتم و یون چیست ؟

نقطه جوش چیست ؟

مولکول چیست ؟

پیوند هیدروژنی چیست ؟

پیوند کووالانسی چیست ؟

جرم چیست ؟

ایزوتوپ ها چه هستند؟

چقدر پروتون، نوترون و الکترون در اتم وجود دارد ؟





:: موضوعات مرتبط :

:: برچسب ها : مهدکودک , نقاشی , روانشناسی کودک , آموزشی ,
تاريخ : شنبه 5 خرداد 1397 | 16:17 | نویسنده : دردانم |